Cognitieve gedragstherapie bij IBD patiënten een lage kwaliteit van leven, angst en depressie

Angststoornissen en depressie komen vaak voor bij mensen met IBD (de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa). Deze psychische stoornissen kunnen de ziekte verergeren. Toch blijkt slechts 18% van de IBD patiënten met een hoge mate van angst en/of depressieklachten en een lage kwaliteit van leven, psychologische hulp te krijgen. Screening en behandeling van psychische stoornissen zou een standaard onderdeel moeten worden van de behandeling van IBD. 

Behandeling van angst en depressie klachten blijkt namelijk effectief te zijn bij deze doelgroep. Recent is de werking onderzocht van een cognitieve gedragstherapie (CGT), dat specifiek werd ontwikkeld voor mensen met IBD. In een eerdere studie (de KL!C studie) werden twee groepen van 59 patiënten met elkaar vergeleken. Hierbij kreeg de ene groep wel de behandeling en de andere groep niet. De groep die de behandeling kreeg bleek veel beter af. Bovendien bleken 8 individuele sessies “IBD–specifieke CGT” voldoende om positieve effecten te bereiken; depressie- en angstsymptomen verminderden en kwaliteit van leven verbeterde

Het verbeteren van de kwaliteit van leven van IBD patiënten met lage kwaliteit van leven, angststoornissen en depressies. 

Screening van IBD patiënten op lage mentale kwaliteit van leven – middels (online) screening. Wanneer IBD-patiënten met angst en depressie het willen zullen ze verwezen worden voor een “IBD specifieke CGT” behandeling. 

Een standaard drie-staps screeningsprocedure (zoals toegepast in de KL!C studie) zal geïmplementeerd worden op de MDL–afdelingen van het AMC en twee andere ziekenhuizen in Nederland. Klinisch psychologen en GZ psychologen zullen getraind worden in deze specifieke op IBD toegespitste psychologische behandeling.

Verspreiding en toepassing van cognitieve gedragstherapie toegespitst op patiënten met IBD “IBD–specifieke CGT” met een lage kwaliteit van leven, angst en depressie. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.