Poep onderzoeken om IBD of PDS op te sporen 

Het Prikkelbare Darm Syndroom (PDS) en de darm ontstekingsziekten: de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa (samen IBD) komen veel voor. Omdat het lastig is om aan te tonen dat iemand PDS heeft, worden er vaak veel onderzoeken gedaan om IBD of andere darmziekten uit te sluiten. Die onderzoeken zijn belastend en vaak vervelend voor de patiënt. Bovendien zijn deze onderzoeken erg kostbaar. Een voorbeeld van zo’n onderzoek is een coloscopie (kijkonderzoek van de darm).  

Om PDS en IBD goed te begrijpen wordt er steeds meer onderzoek gedaan naar de darmbacteriën bij patiënten met deze ziekten. In een eerder onderzoek werd van meer dan duizend Nederlanders onderzocht hoe medicijnen, voedsel, ziekten en darmklachten de samenstelling van de darmbacteriën beïnvloeden. Ze vonden ook een nieuw signaal-stofje, een signaalstof genaamd Chromogranine A, die gerelateerd was aan darmgezondheid.  

De onderzoeksgroep van dit project wil nu aan de hand van de samenstelling van de darmbacteriën, de hoeveelheid Chromogranine A en twee andere signaalstoffen in de ontlasting kunnen bepalen wie er PDS heeft en wie er IBD heeft. Zo willen zij er voor zorgen dat er minder ingrijpende en vervelende coloscopieën bij mensen met darmklachten hoeven te worden gedaan. 

De onderzoekers van dit project willen de darmziekten PDS,  de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa (IBD) eenvoudiger kunnen diagnosticeren en van elkaar kunnen onderscheiden met behulp van nieuw onderzoek van de ontlasting en computer–algoritmes. Zo zijn vervelende en ingrijpende onderzoeken zoals een coloscopie straks minder vaak nodig. 

De onderzoekers hebben de afgelopen drie jaar van 2700 gezonde mensen en mensen met PDS of IBD een beetje ontlasting verzameld. Deze mensen waren gevraagd om thuis een beetje ontlasting op te vangen en te bewaren in de vriezer. De ontlasting werd in het laboratorium met behulp van nieuwe technieken onderzocht. Zo kon de samenstelling van honderden darmbacteriën tegelijk worden bepaald. Van al deze bacteriegegevens gaan de onderzoekers alle verschillen bepalen tussen de gezonde mensen en de mensen met PDS of IBD. Ze ontwikkelen vervolgens een computermodel dat met behulp van die gegevens bij nieuwe patiënten aan de hand van de samenstelling van hun ontlasting kan voorspellen of zij PDS of IBD hebben. 

De onderzoekers verwachten allerlei verschillen in bacteriesoorten tussen gezonde mensen, mensen met PDS, en mensen met IBD te ontdekken. Zo kan een bepaalde bacteriesoort bij mensen met een darmziekte veel meer voorkomen dan bij gezonde mensen. De combinatie van die verschillen in de bacteriën in de ontlasting wordt in een nieuw computermodel gebruikt dat ook wordt ontwikkeld door de onderzoekers. Zo kan het computermodel van nieuwe ontlastingsmonsters bepalen of de patiënt gezond is, PDS of IBD heeft. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.