Signaal-stofjes uit het bloed om darmontstekingen op te sporen bij de ziekte van Crohn

Er bestaat een type witte bloedcellen die een rol spelen bij het gezond houden van de darmwand. Bij gezonde mensen zijn deze cellen in het bloed niet geactiveerd. Echter, bij patiënten met de ziekte van Crohn hebben ze gezien dat deze cellen juist wel geactiveerd zijn en alle eigenschappen hebben om in de darmen actief te zijn. Deze resultaten leiden tot de verwachting dat deze witte bloedcellen geactiveerd raken in de lymfeklieren die met de ontstoken darm in verbinding staan. Hierdoor krijgen deze cellen andere eigenschappen en de mogelijkheid om naar de darm te gaan. Nadat deze cellen in de lymfeklieren van de darm geactiveerd zijn, verlaten zij de lymfeklieren en komen in het bloed terecht.

De verandering van deze cellen kunnen de onderzoekers in het bloed meten. De verwachting is dat de aanwezigheid van deze cellen in het bloed kan functioneren als signaal voor vroege opsporing van darmontstekingen bij patiënten met de ziekte van Crohn.

Het vinden van nieuwe signaal-stofjes in het bloed om vroegtijdig te kunnen vaststellen dat er ontstekingen in de darmen van patiënten met de ziekte van Crohn zijn. 

In dit project willen de onderzoekers hun verwachting testen op meer patiënten dan ze tot nu toe hebben gedaan. Daarnaast willen ze op zoek gaan naar nog meer signaal-stofjes op cellen in het bloed, om een hele precieze test te ontwikkelen voor bloed–stofjes voor de ziekte van Crohn. Hierbij willen ze nieuwe technologieën waardoor ze maar weinig bloed af hoeven te nemen bij patiënten en gezonde vrijwilligers. 

Ze verwachten dat ze met dit onderzoek een nieuwe serie van signaal-stofjes voor de ziekte van Crohn zullen aantonen. Deze stofjes kunnen gebruikt worden om ontstekingen bij patiënten met de ziekte van Crohn in een vroeg stadium op een makkelijke manier op te sporen, namelijk met behulp van bloed. Ze verwachten dat deze indicatoren in de toekomst ook kunnen helpen om de ernst van de ziekte en de reactie op behandelingen te voorspellen. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.