“Elke dag pijn hebben verandert alles, ook wat je kunt en niet kunt doen”

Jarenlang liep Kim rond met buikklachten zonder te weten waar ze vandaan kwamen. Wat begon met aanhoudende buikpijn, leidde uiteindelijk tot de diagnose ziekte van Crohn, in combinatie met het prikkelbare-darmsyndroom. Ze deelt hoe dit haar leven heeft veranderd en wat de impact hiervan is.

Begin van de klachten

"Op 1 april 2017 werd ik opgenomen in het ziekenhuis na een judorol. Ik had een zeurende pijn, maar ze konden niet vinden waar het vandaan kwam. Ik moest naar een MDL-arts, maar dat heb ik toen niet gedaan.

Achteraf gezien had ik al veel langer klachten. Ik had vaak buikpijn en problemen met naar de wc gaan, maar dat is iets waar je niet snel over praat. Ondertussen ging ik gewoon door met mijn leven."

Diagnose en impact

"Eind februari 2018 kreeg ik opnieuw veel buikpijn. Door de klachten kon ik niet op school blijven en ging ik steeds naar huis. Via de huisartsenpost kwam ik uiteindelijk in het ziekenhuis terecht, waar de ziekte van Crohn werd vastgesteld.

Ze vroegen of ik last had van dunne ontlasting. Dat had ik eigenlijk al die tijd, maar ik gaf dat niet aan. Mijn tante heeft ook Crohn en toen ging alles in een stroomversnelling. Na een darmonderzoek met een roesje was het zeker.

Mijn leven veranderde in één keer. Ik was bijna 19 en terwijl iedereen doorging met feestjes en leuke dingen, lag ik ziek thuis."

Leven met klachten en onzekerheid

"Ik kreeg medicijnen, maar mentaal ging ik niet goed op prednison. De Crohn werd rustiger, maar de buikpijn bleef. Uiteindelijk zijn we overgestapt naar een ander ziekenhuis, omdat we vastliepen. Mijn ziekte was niet actief en daardoor konden ze weinig voor me doen.

Omdat de buikpijn aanhield, gingen artsen ervan uit dat ik naast de ziekte van Crohn ook prikkelbare-darmsyndroom heb. Dat maakt het extra verwarrend, want je weet nooit of je klachten komen door een opvlamming van Crohn of door prikkelbare darm."

Van doorgaan naar moeten stoppen

"In het begin zat ik in een ontkenningsfase. Ik wilde werken en een normaal leven leiden, dus ging ik fulltime aan de slag in een magazijn. Daarbij ging ik ver over mijn grenzen heen. Uiteindelijk hield mijn lichaam het niet meer vol en moest ik stoppen met werken. Daarna kwam ik in een traject bij het UWV terecht. Werken lukt nu helaas niet.

Zelfs dagelijkse dingen, zoals het huishouden, kunnen al zwaar zijn. Ik probeer wel een vast ritme aan te houden, maar dat blijft lastig omdat ik elke dag pijn heb en vaak moe ben. Vroeger deed ik fanatiek aan judo, maar dat kan nu niet meer. Wandelen probeer ik wel te blijven doen."

Mentaal sterker worden

"In het begin heb ik hulp gezocht bij een medisch psycholoog, maar dat voelde niet passend. Later heb ik het nog een paar keer geprobeerd, maar uiteindelijk ben ik zelf sterker geworden.

Ziek zijn heeft me ook iets gebracht. Ik ben niet meer het onzekere meisje van vroeger. Ik sta nu sterker in mijn schoenen dan ooit. Ik heb geleerd om mijn eigen grenzen serieus te nemen en keuzes te maken die goed zijn voor mij, ook in vriendschappen. Dat was soms moeilijk, maar het gaf me rust. Ik voel me nu sterker dan ooit."

Wat ze anderen wil meegeven

"Wat ik anderen graag mee zou willen geven: vertrouw op je eigen lichaam en bewaak je grenzen. Je hoeft jezelf tegenover niemand te verantwoorden. Onthoud dat 'nee' ook een antwoord is en dat rust zeker geen falen betekent.

Via mijn Instagram deel ik mijn verhaal, omdat ik vroeger zelf iemand miste die mij begreep."

Help Kim en andere mensen met ziekte van Crohn en PDS

Elke dag weer krijgen mensen te maken met ziekte van Crohn en PDS. MDL Fonds is er voor hen. Wij werken aan een beter leven voor alle patiënten met maag-, darm- en leverziekten. En aan het voorgoed voorkomen en genezen van deze ziekten in Nederland. Help mee! Jouw steun maakt het verschil - voor Kim, en voor vele anderen.