Karoline ontdekte bloed bij haar ontlasting. Verder had ze geen duidelijke klachten. Ze leefde gezond, bewoog veel en voelde zich niet ziek. Toch bleek het darmkanker te zijn.
Voor het bevolkingsonderzoek darmkanker was Karoline in 2022 nog te jong. Achteraf had ze graag eerder de mogelijkheid gehad om mee te doen.
Inmiddels heeft Karoline gehoord dat ze ongeneeslijk ziek is. Juist daarom wil ze anderen meegeven hoe belangrijk het is om klachten serieus te nemen en mee te doen aan het bevolkingsonderzoek zodra je daarvoor wordt uitgenodigd.
Eerder opsporen
“Ik doe altijd mee aan bevolkingsonderzoeken, zoals voor borstkanker. Maar voor het bevolkingsonderzoek darmkanker was ik nog net te jong. Achteraf had ik graag eerder de mogelijkheid gehad om mee te doen.
Als kanker in een vroeg stadium wordt ontdekt, zijn er nog behandelmogelijkheden. Als je te laat bent, kan de ziekte zich snel uitbreiden en veel ernstiger worden. Dat laatste is mij helaas overkomen, er is geen genezing meer mogelijk.
Als de leeftijd voor het bevolkingsonderzoek in de toekomst wordt verruimd, juich ik dat dan ook toe. Het kan ervoor zorgen dat darmkanker eerder wordt opgespoord en dat meer mensen er op tijd bij zijn.”
Bloed bij de ontlasting
“Tijdens een vakantie op Curaçao zag ik voor het eerst bloed bij mijn ontlasting. Omdat het bleef aanhouden, ben ik uiteindelijk naar de huisarts gegaan. Mijn man drong daar ook op aan.
Ik kwam terecht bij een huisarts in opleiding. Die nam mij meteen serieus en verwees mij door naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. In april volgden de onderzoeken. Rond mijn verjaardag, op 20 april, kreeg ik de diagnose darmkanker.
Intensief ziekteproces
“In eerste instantie stond ik er vrij nuchter in. Ik dacht dat het vast iets onschuldigs was. Kanker kwam eigenlijk niet in mij op. Pas toen ik hoorde dat ik bestralingen nodig had en een stoma zou krijgen, kwam het besef. Toen dacht ik: waar ben ik in beland? Dit wil ik helemaal niet.
Ik kreeg eerst vijf bestralingen. Daarna volgde een operatie waarbij een deel van mijn endeldarm werd verwijderd. Ook kreeg ik tijdelijk een stoma.
Het herstel na de operatie verliep moeizaam. Ik kreeg te maken met complicaties, waaronder een maagverlamming en een darmverstopping. Daarna volgden regelmatige controles.
Na mijn operatie was ik een half jaar uit de running. Daarna heb ik geprobeerd om het werken weer op te pakken. Toch had de ziekte veel invloed op mijn dagelijks leven. Door het LARS-syndroom moest ik vaak naar het toilet en had ik veel klachten na het eten. Dat had veel impact.”
Leven met onzekerheid
“In de jaren daarna bleek dat de ziekte was terug gekomen. Eerst werden er uitzaaiingen gevonden in mijn lever, later ook in mijn longen. Daarvoor waren verschillende behandelingen en ingrepen nodig.
Het zwaarste vind ik de onzekerheid. Elke controle kan goed of slecht nieuws brengen. Het ene moment lijkt alles goed, en drie maanden later kan de situatie weer helemaal anders zijn.
Inmiddels heb ik te horen gekregen dat ik ongeneeslijk zien ben. De plekjes op mijn longen zijn groter geworden en het zijn er meer. Daardoor zijn opereren of bestralen geen opties meer. Ik krijg nu chemo via een infuus en pillen. Ik hoop dat deze behandeling nog lang zijn werk blijft doen.”
Meer dan je ziekte
“Ondanks alles probeer ik positief te blijven. Ik vind het belangrijk om vertrouwen te houden in mijn artsen en niet alleen met de ziekte bezig te zijn.
Ik probeer te focussen op wat nog wel kan. Ik blijf leuke dingen doen en wil niet dat de ziekte alles bepaalt.
Mijn belangrijkste boodschap is dat het leven doorgaat, ook met kanker. Blijf genieten van wat er nog wél is. Laat de ziekte niet alles bepalen. Je bent meer dan je ziekte.”
Help Karoline en andere mensen met darmkanker
Elke dag weer krijgen mensen te maken met darmkanker. MDL Fonds is er voor hen. Wij werken aan een beter leven voor alle patiënten met maag-, darm- en leverziekten. En aan het voorgoed voorkomen en genezen van deze ziekten in Nederland. Help mee! Jouw steun maakt het verschil - voor Karoline, en voor vele anderen.