Artsen trainen om darmkanker beter te herkennen tijdens een darmkijkonderzoek

1. Het bepalen van hoe lang het duurt om artsen te trainen om deze techniek toe te passen. 
2. Nagaan of deze getrainde artsen in staat zijn deze kwaliteit vast te houden gedurende een jaar. Hierbij worden artsen verdeeld in groepen met of zonder tussentijdse feedback. Om te bepalen of deze feedback een effect heeft. 

Dit onderzoek zal uitgevoerd worden door 25 artsen die getraind zijn voor het uitvoeren van coloscopieën voor het bevolkingsonderzoek darmkanker. Alle gevonden afwijkingen zullen hoe dan ook ter controle worden opgestuurd voor laboratoriumonderzoek. 

In de eerste fase zal een training plaatsvinden met plaatjes en beoordeling tijdens de coloscopie om artsen te leren omgaan met de indeling van darmpoliepen. De artsen die een goed resultaat hebben behaald zullen met de tweede fase van het onderzoek starten. Groep 1 krijgt iedere 3 maanden feedback op hun prestaties; en groep 2 krijgt geen feedback. De prestaties van deze beide groepen zullen gedurende een jaar gevolgd worden en worden vergeleken om de toegevoegde waarde te bepalen. 

Naar verwachting zullen de meeste getrainde artsen na een intensieve training een goed resultaat voor de beoordeling van zeer kleine afwijkingen van de darm kunnen behalen. Bovendien verwachten de onderzoekers dat tussentijdse feedback tijdens de dagelijkse praktijk de nauwkeurigheid verder zal verbeteren. Ook verwachten ze dat de prestaties geleidelijk zullen verminderen wanneer er geen feedback gegeven wordt. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.