De rol van een inwendige echo bij het vinden van de oorzaak van alvleesklierontsteking

Acute pancreatitis is een ontsteking van de alvleesklier met verschillende oorzaken. De meest voorkomende oorzaak is het hebben van galstenen. Regelmatig blijft de oorzaak echter onbekend (idiopathische pancreatitis). Als de oorzaak niet gevonden wordt, dan kan deze ook niet behandeld worden. Hiermee wordt het risico op een tweede alvleesklierontsteking groter. Dit dient zoveel mogelijk voorkomen te worden, aangezien een alvleesklierontsteking zeer mild maar ook levensbedreigend kan zijn. Bovendien kunnen terugkerende alvleesklierontstekingen leiden tot blijvende schade aan de alvleesklier. Als gevolg van deze blijvende schade staat pijn op de voorgrond, dit kan zeer beperkend zijn. Daarnaast zorgen de heropnames in het ziekenhuis en (levenslange) behandeling van blijvende schade voor hoge maatschappelijke kosten en lage kwaliteit van leven. 

Makkelijke en snelle opsporing van alvleesklierontsteking, en makkelijker vaststellen van de oorzaak. Om zo blijvende schade en heropnames te voorkomen en de kwaliteit van leven te vergroten. 

In deze studie bieden ze 150 mensen met alvleesklierontsteking zonder bekende oorzaak een echo van de buik en een inwendige echo met behulp van een flexibele slang aan. Hiermee hopen ze toch een oorzaak zoals galgruis of kleine galstenen te vinden voor de alvleesklierontsteking en zo terugkerende ontstekingen te voorkomen. Bij een inwendige echo wordt een klein echoapparaat via de mond ingebracht en richting de alvleesklier geleid. Hiermee kan naar de alvleesklier gekeken worden. Wanneer ze bij deze onderzoeken een oorzaak voor de alvleesklierontsteking vinden, dan volgt de daarvoor aangewezen behandeling. Alle deelnemers worden twaalf maanden lang gevolgd om te zien of heropnames voor alvleesklierontsteking of andere complicaties zich voordoen. Naast de echo van de buik en inwendige echo die de deelnemer zal ondergaan, vragen ze hem/haar gedurende twaalf maanden drie vragenlijsten in te vullen over eventuele klachten en kwaliteit van leven na de alvleesklierontsteking. 

Met dit onderzoek hopen ze artsen meer duidelijkheid te geven over de waarde van een inwendige echo bij alvleesklierontsteking zonder bekende oorzaak. Ook hopen ze aan te tonen dat met het vinden van een oorzaak heropnames voor alvleesklierontsteking (met alle gevolgen van dien) voorkomen kunnen worden.

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.