De rol van verteringsenzymen en proteasen bij darmischemie en alvleesklierontsteking

In het MUMC ontwikkelde de onderzoeker een model waarbij tijdens grote bovenbuikoperaties (Whipple-operaties) een stukje darm dat omwille van de operatie verwijderd wordt risicoloos ischemisch gemaakt kan worden. Daarmee ontrafelde de onderzoeker een deel van de gevolgen van darmischemie. Zo beschreef hij het mechanisme dat verantwoordelijk is voor darmherstel na kortdurende ischemie. Bij langdurige ischemie is de schade echter zo groot en de ontsteking zo hevig, dat herstelmechanismen tekort schieten. 

 Om de rol van verteringsenzymen rondom darmischemie in de mens te ontrafelen zal de onderzoeker gebruik maken van weefsel en bloed van patiënten met darmischemie. De lokalisatie en activiteit van verteringsenzymen en PAR zullen worden gemeten en de relatie met darmschade en ontsteking zal worden bepaald.  

Verder zal de onderzoeker bij patiënten met alvleesklierontsteking weefsel en bloed verzamelen om het effect van verteringsenzymen en PAR op de ernst van de ziekte te bestuderen. 

Tenslotte zal de onderzoeker verteringsenzym-blokkerende medicatie toedienen aan 28 patiënten bij wie we een stukje darm ischemisch maken tijdens hun operatie, waarbij ik verwacht dat de darmschade en ontsteking zullen afnemen vergeleken met de patiënten die de medicatie tot nu toe niet kregen. 

De onderzoeker verwacht inzicht te krijgen in de ontstaanswijze van ongeremde ontsteking na darmischemie en alvleesklierontsteking en over vier jaar een eerste stap te hebben gezet naar nieuwe behandelingen in de mens voor deze aandoeningen. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.