Poep opslaan in een poepbank, om te gebruiken voor poeptransplantaties bij patiënten met colitis ulcerosa (TURN 2 studie)

Om patiënten die gaan deelnemen aan het TURN 2 onderzoek te kunnen behandelen is donorontlasting nodig. De benodigde ontlasting wordt bewerkt en bevroren opgeslagen in een poepbank.

Geschikte poepdonoren zijn lastig te vinden. Uit eerder onderzoek blijkt dat ongeveer 5 tot 10% van de mensen geschikt zijn als poepdonor. De potentiele donoren moeten aan veel veiligheidseisen voldoen. Zij worden uitgebreid gescreend op potentieel overdraagbare infecties. Naast de veiligheidseisen wordt ook gekeken naar potentiele effectiviteit. Alleen donoren met een verwacht gunstig microbioom profiel mogen deelnemen. De geschikte donoren doen hun behoefte op het Amsterdam UMC waarna de ontlasting direct naar het laboratorium gebracht wordt en wordt verwerkt in een kast géén zuurstof aanwezig is. De onderzoekers verwachten dat deze manier van verwerken van ontlasting kan bijdragen aan de effectiviteit van de therapie. De meeste bacteriën die in de dikke darm leven kunnen namelijk niet uitgroeien in een zuurstofrijke omgeving.

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.