Staken van protonpompremmers (PPI) door middel van een leefstijl interventie bij chronische PPI gebruikers zonder geregistreerde indicatie

Ruim 3 miljoen patiënten in Nederland gebruiken een PPI (protonprompremmers). PPI’s worden gebruikt voor bijvoorbeeld brandend maagzuur. Eerder onderzoek toont dat de helft van de gebruikers hiervoor geen geregistreerde indicatie heeft en dat 30-60% bij een tijdelijke indicatie de PPI te lang gebruikt. Onderzoek toont dat er te weinig voorlichting is over de invloed van leefstijlfactoren op maagklachten en over de redenen en manieren om PPI’s af te bouwen. Patiënten passen zelden zelf hun leefstijl aan om hun maagklachten te verminderen. Onderhoudsbehandeling met PPI‘s geeft op lange termijn bijwerkingen. Het stimuleren van patiënten om leefstijlfactoren te veranderen biedt mogelijkheden het staken van PPI’s succesvoller te maken. 

Het doel van dit project is om door middel van een leefstijlinterventie het langdurig gebruik van protonpompremmers (PPI) zonder geregistreerde indicatie in de eerstelijnszorg te verminderen. 

In deze studie is het streven om 300 patiënten deel te laten nemen.  De onderzoekers identificeren in 10 gezondheidscentra/huisartspraktijken aangesloten bij het Extramural Leiden Academic Network (ELAN) in de regio Den Haag-Leiden de chronische PPI gebruikers die volgens de NHG criteria geen indicatie voor PPI’s hebben. Deze patiënten worden namens hun huisarts geïncludeerd voor de studie waarbij patiënten worden doorverwezen naar een gecombineerde leefstijlinterventie op maat gemaakt voor maagklachten. 

De studie geeft inzicht in hoeveel patiënten onterecht PPI’s gebruiken, hoeveel er bereid zijn om PPI’s te staken, welke leefstijlfactoren een rol spelen bij de geïncludeerde patiëntengroep. De verwachting is dat een leefstijlinterventie helpt om PPI gebruik te stoppen. Hierdoor maagklachten vermindert en kwaliteit van leven verbetert. En dat patiënten tevreden zijn met deze leefstijl gerichte aanpak die hun meer regie geeft over hun maagklachten met minder zorgconsumptie en zorgkosten tot gevolg. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.