33 Verhalen

Marije (33)​

​“Ik word helaas niet meer beter”​

Op mijn 28e kreeg ik de diagnose darmkanker. Inmiddels leef ik al ruim vijf jaar met deze ziekte. Genezen kan niet meer, maar ik kies er elke dag voor om door te gaan.​

Ik werk nog, wandel veel met mijn hond Sjors en zet me samen met mijn zus Laurien in voor MDL Fonds.

Voor de toekomst hoop ik dat er meer onderzoek komt, zeker naar darmkanker op jonge leeftijd.​

Mijn boodschap: blijf positief en blijf doorgaan, hoe moeilijk dat soms ook is.​

Kees (52)

“Te jong voor het bevolkingsonderzoek, maar gelukkig niet te laat”​

Met bloed bij de ontlasting ging ik naar de huisarts. Omdat ik te jong was voor het bevolkingsonderzoek, dacht ik niet meteen aan iets ernstigs. Toch bleek het darmkanker.

De chemotherapie was zwaar en had grote impact op mijn leven. Ik leer nu leven met Kees 2.0. Vanaf het begin hield ik twee dagboeken bij: één over de bijwerkingen en één over hoe ik mijn dagen beleefde. Dat helpt mij nog steeds bij de verwerking.​

Mijn boodschap: luister naar je lichaam en weet dat je goed bent zoals je bent.​

Jeanien (41)​ ​

“Ik dacht aan stress of hormonen, maar het was darmkanker”​

Ik liep al een tijd rond met steken in m’n buik, bloedverlies en extreme vermoeidheid. Onderzoek wees uit dat er een tumor van 7,5 cm zat, met uitzaaiingen naar de lymfeklieren.​

Na de chemotherapie bouw ik mijn energie en kracht weer rustig op. Controles blijven spannend, maar ik pak mijn dagelijkse leven stap voor stap terug.​

Ik hoop dat er meer aandacht komt voor vroege signalen, vooral bij jonge vrouwen. Klachten worden te vaak afgedaan als hormonaal of stress. Hoe eerder de diagnose, hoe groter de kansen.

Mijn boodschap: blijf bij jezelf als je voelt dat er iets niet klopt. Jij kent je lichaam het beste.​

Anja (56)​

“Achterom kijken na elke toiletbezoek is zo belangrijk”​

Ik was 54 jaar toen ik steeds bloed bij mijn ontlasting zag en daarom onderzoek liet doen. Er bleek een kwaadaardige tumor te zitten.​

Twee jaar later ben ik nog vaak moe en heb ik neuropathie in mijn handen. Mijn werk als taxichauffeuse kan ik helaas niet meer doen.​

Voor de toekomst hoop ik op snellere opsporing en meer begeleiding, ook na het behandeltraject.​

Mijn boodschap: kijk na elk toiletbezoek achterom.​

Duco (59)​

“Focus op waar je wél invloed op hebt”​

Door een verstoord ontlastingspatroon belandde ik in de onderzoeksmolen. Een colonoscopie liet een tumor van zes centimeter in mijn darm zien, met uitzaaiingen in mijn lever.​

Mijn lichaam reageert gelukkig goed op de behandelingen. Ik werk fulltime en sport nog steeds regelmatig. Dat helpt me om me te richten op wat ik zelf kan doen: gezond eten, goed slapen en voldoende bewegen. Piekeren brengt me niet verder.​

Mijn boodschap: neem klachten serieus en zorg voor vroege opsporing. Een standaard colonoscopie rond je 50e kan daarbij het verschil maken.​

Henk (71)​

“Ik had geen klachten, maar het bevolkingsonderzoek darmkanker redde mijn leven”​

Ik was fit, sportte veel en had nergens last van. Toch werd via het bevolkingsonderzoek bloed gevonden in mijn ontlasting, iets wat ik zelf niet kon zien.

Na onderzoek bleek ik darmkanker te hebben. Er werd 40 centimeter van mijn darm verwijderd en ik kreeg chemotherapie. De tumor had er waarschijnlijk al een lange tijd gezeten. Zonder het bevolkingsonderzoek was ik er niet meer geweest.

Voor de toekomst hoop ik dat de overlevingskansen nog groter worden. ​

Mijn boodschap: doe altijd mee aan het bevolkingsonderzoek darmkanker.

Mascha (35)​

“Darmkanker hoort niet bij mijn leeftijd”​

Na bijna een jaar met klachten, waaronder bloedverlies met slijm en buikkrampen, werd ik doorgestuurd voor onderzoek. Na een spannend weekend kreeg ik de uitslag: het is kanker. Gelukkig niet uitgezaaid.​

Het gaat met ups en downs, maar lichamelijk voel ik me redelijk goed.​

Mijn boodschap: blijf bij klachten op je strepen staan en vraag om onderzoek. Ook jonge mensen kunnen darmkanker krijgen.​

Wout (70)​

“Via het bevolkingsonderzoek werd mijn darmkanker ontdekt”​

Gelukkig was ik er op tijd bij en ben ik inmiddels genezen. Tijdens de behandeling bleef ik, onder begeleiding van een oncologisch fysiotherapeut, zo veel mogelijk bewegen. Dat heeft me geholpen om sterk te blijven.​

Ik hoop dat darmkanker in de toekomst nog eerder wordt opgespoord.​

Mijn boodschap: doe mee aan het bevolkingsonderzoek en blijf, waar mogelijk, in beweging tijdens je behandeling.​

Tineke (40)​

“Ze zeiden dat ik te jong was voor darmkanker”​

Tijdens mijn zwangerschap bleek bij een standaardcontrole dat ik ernstige bloedarmoede had. In het ziekenhuis vonden ze verder onderzoek niet nodig, omdat ik te jong zou zijn. Na mijn bevalling bleef ik extreem moe. Een darmonderzoek liet zien dat een grote poliep een tumor was.​

Ik werd geopereerd en ben inmiddels bijna vijf jaar gezond. Ik hoop dat er meer bewustzijn komt dat darmkanker ook jonge mensen treft en dat klachten niet te snel worden weggewuifd.​

Mijn boodschap: neem je klachten serieus. Als ik had geluisterd naar ‘maak je geen zorgen’, had mijn toekomst er heel anders uitgezien.​

Erik (63)​

“Ondanks alles blijf ik optimistisch”​

In 2021 kreeg ik steeds meer bloed bij mijn ontlasting. Omdat ik geen pijn had, dacht ik dat er niets ernstigs aan de hand was. Toch bleek het darmkanker.​

Na chemo en bestraling leek ik genezen en ging ik weer aan het werk. Later kwamen er opnieuw uitzaaiingen en volgden nieuwe behandelingen. Het blijft spannend.​

Ik kies ervoor op optimistisch te blijven en vertrouw op de zorg, maar ook op mijn eigen veerkracht.

Mijn boodschap: laat je helpen, maar werk ook aan hoe je zelf met je gedachten omgaat.

Jos (43) ✝​

“Carpe Diem”​

Toen er bloed bij de ontlasting zat, werd mijn man Jos op zijn 38e doorgestuurd naar de MDL-arts. Een coloscopie wees uit dat het darmkanker was.​

Op 1 april 2023 is hij helaas overleden. Voor de toekomst hoop ik dat darmkanker nog eerder wordt opgespoord, zodat de kwaliteit van leven voor patiënten kan worden verbeterd.​

Zijn boodschap blijft: pluk de dag.​

Eline (34)​

“Ik moet blijven controleren om kanker voor te blijven”​

Na een jaar met klachten kreeg ik de diagnose FAP, een erfelijke darmziekte waarbij honderden poliepen groeien die uiteindelijk kanker kunnen worden. Ik was de eerste in mijn familie. Mijn dikke darm en endeldarm zijn verwijderd. Ik leef nu met een pouch.​

Poliepen blijven terugkomen, ook in mijn maag en twaalfvingerige darm. Elke controle brengt spanning. Mijn energie is beperkt en het leven gaat met ups en downs.​

Mijn boodschap: vertrouw op je gevoel. Het kan iedereen overkomen. Ik hoop dat poliepgroei in de toekomst beter geremd kan worden.​

Wim (73)​

“Ik bleef aandringen, ook toen niemand iets kon vinden”​

Ik had steken ter hoogte van mijn blindedarm, als speldenprikken. Onderzoeken en bloeduitslagen lieten niets zien. Toch voelde ik dat er iets niet klopte en bleef ik aandringen op verder onderzoek. Pas bij een echo werd duidelijk wat er aan de hand was.​

Dat doorzetten heeft mijn leven gered. Inmiddels ben ik 25 jaar verder.​

Mijn boodschap: laat je niet afschepen, want het is jouw lichaam. Klachten heb je niet voor niets.

Kees (67)​

“Ondanks de ziekte blijf ik positief”​

Door aanhoudende vermoeidheid ging ik naar de huisarts. Bloedonderzoek wees uit dat ik darmkanker had, terwijl ik vier keer had meegedaan aan het bevolkingsonderzoek.​

Na een jaar chemotherapie ben ik onlangs geopereerd aan mijn lever en darm. Het is een intens traject, maar ik blijf positief en houd vertrouwen.​

Voor de toekomst hoop ik op snellere herkenning en betere zorg.

Mijn boodschap: blijf positief, houd vertrouwen en kom op voor jezelf.

Melanie (49)​

“Ik had onverklaarbare buikpijn, tot het darmkanker bleek”​

Na aanhoudende buikpijn kreeg ik uiteindelijk een endoscopie. Daar werd direct een grote kwaadaardige tumor ontdekt. Ik ben inmiddels klaar met de chemotherapie. Voor nu blijven de controles spannend. ​

Voor de toekomst hoop ik dat het bevolkingsonderzoek wordt vervroegd, nu steeds meer jonge mensen darmkanker krijgen, en dat er betere medicatie komt tegen de bijwerkingen van chemotherapie.​

Mijn boodschap: leef bewust en geniet van vandaag. Je weet niet wat morgen brengt.​

Nadine (37)​

“Ze zeiden dat het stress was, maar ik had darmkanker”​

Ruim een jaar liep ik rond met buikpijn en darmklachten. Het werd afgedaan als stress of prikkelbare darmsyndroom. Pas toen ik bloed bij mijn ontlasting kreeg, volgde een darmonderzoek. Daar kreeg ik de diagnose. Ik was 31 jaar en moeder van twee jonge kinderen.​

De kanker is weg, maar ik houd blijvende PDS-klachten: dagelijkse buikpijn, vermoeidheid en vaak naar de wc. Het beïnvloedt mijn werk en sociale leven.​

Ik hoop dat darmkanker eerder opgespoord wordt en mensen er sneller van kunnen herstellen. Mijn boodschap: vertrouw op je gevoel en blijf aandringen op onderzoek.

Els (53)​

“Mijn tumor zat er waarschijnlijk al meer dan 15 jaar”​

Door ernstige obstipatie en hevige buikpijn ging het mis. Mijn darm was 11 centimeter dik in plaats van 2,8, maar het werd afgedaan als een spastische darm. Ik kreeg alleen laxeermiddelen en klysma’s.​

Uiteindelijk bleek er een tumor te zitten die er waarschijnlijk al meer dan 15 jaar zat. Ik leef nog dagelijks met de gevolgen. Mijn stoelgang is niet vanzelfsprekend en ik moet hulpmiddelen gebruiken.

Ik heb er echt een trauma aan overgehouden. Voor anderen hoop ik wel dat ze serieus genomen worden.

Henk (71)​

“Het bevolkingsonderzoek maakte het verschil voor mij”​

Via het bevolkingsonderzoek darmkanker werd bij mij de ziekte ontdekt. Dankzij de vroege opsporing kon ik op tijd behandeld worden en gaat het nu goed met me.​

Mijn boodschap: doe altijd mee aan het bevolkingsonderzoek. Hoe eerder darmkanker wordt ontdekt, hoe groter de overlevingskansen. Ik hoop dat die kansen in de toekomst alleen maar verder toenemen.​

Sandra (55)​

“You only live once (YOLO)”​

Met klachten, bloed en slijm bij de ontlasting kreeg ik op mijn 43e de diagnose MAP, een erfelijke darmziekte. Drie pittige operaties volgden.​

Ik koos bewust voor een ander leven in Spanje. Onze finca heet niet voor niets YOLO. Positiviteit is voor mij heel belangrijk.​

Mijn boodschap: neem symptomen serieus en ga bij klachten direct naar de huisarts. Vroege opsporing redt levens.​

Karoline (55)​

“Blijf de lichtpuntjes zien, ook met kanker”​

Bloed bij mijn ontlasting was het eerste signaal. Inmiddels heb ik uitzaaiingen in mijn longen en lever. Toch blijf ik leuke dingen plannen en doen, zolang het gaat. Ik probeer positief te blijven en er open over te praten.​

Mijn boodschap: blijf de lichtpuntjes zien en geef de hoop niet op. Ik hoop op genezing en op een toekomst met minder kanker.​

Esther (56)​

“Lichamelijk gaat het, maar geestelijk is het zwaar”​

Ik begon onverwacht hevig te vloeien. Lichamelijk gaat het nu, maar mentaal heeft het veel impact gemaakt. Zelf heb ik een HIPEC-behandeling gehad en vind dat iedereen daar recht op moet hebben.​

Mijn boodschap: praat er met lotgenoten over, want dat is zo belangrijk.

Rene (64)​

“Het begon met dunne ontlasting en pijn”​

Wat eerst werd afgedaan met een poeder, bleek een tumor in mijn dikke darm. Vanaf dat moment volgde een intens traject: een stoma, chemobehandelingen op de ABC-eilanden en behandelingen in Amsterdam. Ik woon namelijk op Bonaire.

Uitzaaiingen in mijn lever werden behandeld, later werden ook plekjes in mijn longen ontdekt. De weg is lang en onzeker, maar ik blijf doorgaan en hoop mijn behandeling in Amsterdam te mogen voortzetten. Ondanks alles voel ik me lichamelijk goed.​

Mijn boodschap: blijf doorvragen en geef niet op als het om je gezondheid gaat.

Theo (76)​

“Het bevolkingsonderzoek gaf mij mijn gezondheid terug”​

Via het bevolkingsonderzoek darmkanker werd de ziekte bij mij ontdekt. Dankzij de vroege opsporing kon ik behandeld worden en ben ik inmiddels volledig hersteld. Het gaat goed met me en daar ben ik elke dag dankbaar voor.​

Mijn boodschap: doe vooral mee aan het bevolkingsonderzoek. Vroege ontdekking kan het verschil maken en zorgen voor volledig herstel, zoals bij mij het geval was.

Machteld (59)​

“Jarenlang werd het afgedaan als stress”​

Via klachten en bloed bij mijn ontlasting kwam uiteindelijk de diagnose darmkanker. De pijnklachten daarvoor waren jarenlang weggezet als stress.​

Inmiddels ben ik vrij van kanker, maar heb nog wel veel darmklachten. ​

Voor de toekomst wens ik snellere opsporing en minder ingrijpende onderzoeken.

Mijn boodschap: laat je niet wegsturen en blijf aandringen op een verwijzing bij aanhoudende klachten.

Martin (71)​

“Kijk naar wat nog wél kan”​

In 2017 kreeg ik darmkanker. Na behandelingen was ik kankervrij, maar zes jaar later kwam de ziekte terug. Inmiddels is genezing niet meer mogelijk en krijg ik palliatieve chemo.​

Toch probeer ik te genieten van wat er is: een wandeling met mijn hond, sport kijken, lachen in het ‘chemo café’. Humor helpt.​

Mijn boodschap: trek je niet terug. Blijf kijken naar wat nog wél kan. Mijn hoop is dat nieuwe behandelingen ooit tot genezing leiden.​

Bernadette (67)​

“Vage klachten bleken darmkanker”​

Een tijdlang had ik buikpijn en veranderde mijn ontlasting. Gelukkig nam mijn huisarts het serieus. Onderzoek liet een tumor van 6 tot 8 centimeter zien, zonder uitzaaiingen. De tumor blokkeerde bijna mijn darm.​

Na een operatie waarbij 23 centimeter darm werd verwijderd, gaat het goed met mij. Wel houd ik er blijvende darmklachten aan over.​

Ik besef hoe belangrijk vroege opsporing is. Klachten kunnen langzaam verergeren, waardoor je te laat aan de bel trekt.​

Mijn boodschap: ga bij vage of aanhoudende klachten op tijd naar de huisarts. Dat kan je leven redden.​

Jiny (56)​

“Het bevolkingsonderzoek heeft mijn leven gered”​

Via het bevolkingsonderzoek darmkanker werd mijn tumor op tijd ontdekt. Inmiddels is de tumor weg en herstel ik nog van de chemokuur.

Tijdens de behandeling merkte ik hoe belangrijk het is dat er echt geluisterd wordt, want ik werd niet goed begrepen over de bijwerkingen van de chemo waar ik angstig van werd.

Mijn boodschap: doe mee aan het bevolkingsonderzoek en blijf in gesprek over wat je doormaakt.

Michel (71)​

“Het bevolkingsonderzoek redde mijn leven”​

Tweeënhalf jaar geleden kreeg ik de diagnose endeldarmkanker. Dankzij het bevolkingsonderzoek werd de kanker vroeg ontdekt en kon er snel worden ingegrepen.

Het bleek een serieuze vorm, maar omdat ik er op tijd bij was en in goede conditie de operatie inging, ben ik volledig hersteld.​

Mijn boodschap: laat het bevolkingsonderzoek niet aan je voorbijgaan. Het is eenvoudig, zo gedaan en kan je leven redden.​

Agnes (63)​

“Dankzij het bevolkingsonderzoek waren we er op tijd bij”​

Via het bevolkingsonderzoek darmkanker werd bij mij de ziekte ontdekt. Gelukkig zonder uitzaaiingen, waardoor een nabehandeling niet nodig was. Het gaat nu heel goed met mij en ik realiseer me elke dag hoeveel geluk ik heb gehad.​

Ik hoop dat mensen snel worden doorgestuurd voor onderzoek, zodat nog meer diagnoses in een vroeg stadium worden gesteld en preventie een grotere rol krijgt.

Mijn boodschap: doe mee aan het bevolkingsonderzoek. En merk je iets dat niet goed voelt, ga dan direct naar je huisarts en wacht niet af.

Ton (63)​

“Er is een duidelijk verschil tussen mijn leven vóór en na kanker”​

Darmkanker werd bij mij ontdekt na problemen met mijn stoelgang, bloed bij de ontlasting, vermoeidheid en gewichtsverlies. Ondanks uitzaaiingen in de lever en een ongunstige prognose gaat het nu redelijk en ben ik dankbaar dat ik mijn verhaal kan delen. Het leven is veranderd, zowel fysiek als mentaal.​

Ik hoop dat onderzoek in de toekomst zorgt voor eerdere, liefst preventieve opsporing en meer gerichte behandelingen per type darmkanker.​

Mijn boodschap: laat je op tijd controleren en vraag ook mentale ondersteuning als dat nodig is.​

Leendert (63)​

“Ik had geen klachten, maar bleek toch darmkanker te hebben”​

Via het bevolkingsonderzoek werd de tumor ontdekt. Na een sigmoïdresectie en aanvullende chemotherapie ben ik nu onder controle, en dat gaat goed.​

Voor de toekomst hoop ik dat het onderzoek eerder start en langer beschikbaar blijft, zodat nog meer levens gered kunnen worden.​

Mijn boodschap: doe mee aan het bevolkingsonderzoek, ook als je nergens last van hebt. Het kan je leven redden.​

Petra (60)​

​

“Het bevolkingsonderzoek gaf mij een tweede kans”​

Dankzij het bevolkingsonderzoek werd darmkanker op tijd ontdekt. Twee jaar later ben ik nog steeds ‘schoon’.​

Voor de toekomst hoop ik dat het onderzoek ook op jongere leeftijd wordt aangeboden, zodat nog meer mensen er op tijd bij zijn.​

Mijn boodschap: doe mee aan het bevolkingsonderzoek. Vroege opsporing vergroot de kans op volledige genezing.​

Kees (61)​

“Darmkanker hield mij niet tegen”​

In maart 2014 kwam ik na een darmbloeding bij de huisarts terecht. Kort daarna kreeg ik de diagnose darmkanker. De behandelingen hadden grote impact op mijn leven, maar gelukkig gaat het nu goed met mij. Ik leef weer zoals voorheen.​

Mijn boodschap: neem klachten altijd serieus. Als je darmkanker krijgt, is het niet altijd makkelijk om positief te blijven, maar probeer de moed niet te verliezen. En doe mee aan het bevolkingsonderzoek darmkanker.