Ontwikkelen van een bloedtest voor kwaadaardige darmpoliepen

Poliepen worden meestal gevonden tijdens een darmkijkonderzoek. Dit onderzoek doet een arts bij een vermoeden van onraad, bijvoorbeeld op basis van de uitslag van een ontlastingstest. Aan de buitenkant van een poliep is niet te zien of hij onschuldig is of niet. Daarom worden ze altijd verwijderd, voor de zekerheid. Daarna kan onderzoek met de microscoop aantonen of het om een goedaardige of kwaadaardige poliep ging. Het verwijderen en onderzoeken van alle poliepen kost veel tijd en geld. Aangezien slecht 5% van de poliepen uitgroeien tot darmkankercellen is er behoefte aan een snellere en goedkopere manier om onderscheid te maken tussen onschuldige en gevaarlijke poliepen. 

Het is bekend dat darmpoliepen met specifieke DNA-afwijkingen vaker uitgroeien tot darmkanker. In dit project willen de onderzoekers een bloedtest ontwikkelen om zulke DNA-afwijkingen op te sporen. 

Zowel kankercellen als gezonde cellen scheiden blaasjes met kleine hoeveelheden DNA uit in het bloed. De onderzoekers willen een protocol ontwikkelen om zulke blaasjes in het laboratorium uit bloed te filteren. 

Ze verwachten dat ze de DNA-afwijkingen aan kunnen tonen en daarmee patiënten met darmkanker kunnen onderscheiden van patiënten met onschuldige poliepen. Zo hoeven minder mensen zich onnodig zorgen te maken en geopereerd te worden. Dit levert een besparing van kosten en tijd op, en leidt tot een betere kwaliteit van leven van patiënten met poliepen. 

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.