Al op jonge leeftijd staat Danique’s leven in het teken van buikpijn, onderzoeken en ziekenhuisbezoeken. Ze krijgt de diagnose ziekte van Crohn. Wat volgt is een zware weg met medicijnen, ziekenhuisopnames en operaties. Later krijgt ze ook darmkanker, wordt primaire scleroserende cholangitis (PSC) ontdekt en krijgt ze een permanente ileostoma. Danique vertelt open over de impact die dit op haar leven heeft.
Een jeugd vol ziekenhuisbezoeken
“Ik was vier jaar oud toen mijn klachten begonnen. Ik had veel buikpijn en diarree en mijn ouders maakten zich zorgen. Na veel onderzoeken kreeg ik de diagnose ziekte van Crohn.
Mijn jeugd was daardoor anders dan die van andere kinderen. Waar zij buiten speelden en vol energie zaten, was ik vaak moe en ziek. Simpele dingen zoals afspreken met vrienden of sporten waren voor mij niet vanzelfsprekend. Mijn leven draaide vooral om dokters, ziekenhuisbezoeken, buikpijn en vermoeidheid.”
De impact van zware medicijnen
“Vanaf jonge leeftijd kreeg ik zware medicijnen zoals Infliximab. De impact daarvan wordt vaak onderschat. Na een infuus kon ik soms dagenlang niets anders dan in bed liggen. Dat had niet alleen lichamelijk veel invloed, maar ook mentaal. Toch probeerde ik mijn leven op te bouwen. Ik volgde een IT-opleiding en rondde die af op mijn zeventiende, ondanks alle gezondheidsproblemen.”
Naast Crohn ook darmkanker en PSC
“Op mijn 22e kreeg ik darmkanker. Er werden twee tumoren ontdekt in mijn dikke darm. Gelukkig was de kanker niet uitgezaaid en hoefde ik geen chemotherapie te krijgen. Wel moest mijn dikke darm worden verwijderd.
Later bleek er ook kanker in mijn endeldarm te zitten. Daarom volgde een tweede operatie en kreeg ik een permanente ileostoma. In diezelfde periode werd PSC ontdekt, een chronische leverziekte en auto-immuunziekte. Daar heb ik nu gelukkig niet dagelijks veel last van, maar het kan in de toekomst wel een uitdaging zijn.”
Een stoma als nieuwe start
“Ik wilde vroeger nooit een stoma. Het was het laatste wat ik wilde. Maar nu ik mijn stoma heb, merk ik hoeveel goeds het mij heeft gebracht. Voor het eerst had ik geen buikpijn, geen ontstekingen en geen constante vermoeidheid.
Het jaar na mijn stoma voelde als een nieuwe start. Ik ging weer sporten, begon met voetbal, maakte nieuwe vrienden, solliciteerde in de IT en kreeg een baan. Voor het eerst voelde het alsof ik echt meedeed met het normale leven.”
Opnieuw leren vertrouwen op mijn lichaam
“Leven met een stoma brengt ook uitdagingen met zich mee. In het begin vond ik het moeilijk om mezelf in de spiegel te bekijken. Nu is dat geen probleem meer. Humor helpt mij enorm. Met vrienden en teamgenoten maak ik er soms grapjes over. Dat maakt het lichter.
Na mijn stoma kreeg ik ook hartproblemen en moest ik opnieuw rustig opbouwen. Ik merk dat mijn lichaam soms langer nodig heeft om te herstellen dan artsen verwachten. Daarom luister ik goed naar mijn energie en mijn grenzen.”
Vooruit blijven kijken
“Ik ben trots dat ik blijf doorgaan en niet bij de pakken neerzit. Natuurlijk zijn er momenten waarop het moeilijk is. Soms ben ik bang dat er weer iets mis is als ik moe ben of buikpijn heb. Toch probeer ik positief te blijven. Muziek, voetbal, wandelen met mijn hond en de natuur helpen mij daarbij. Mijn leven heeft veel uitdagingen gekend, maar ik ben trots op hoe ver ik ben gekomen. Ondanks alles blijf ik vooruitkijken en genieten van de momenten die het leven mij geeft.”
Andere verhalen
