Kunstmatige intelligentie voor expert-pathologie van Barrettslokdarm-biopten en betere risico inschatting voor het ontwikkelen van slokdarmkanker

Het adenocarcinoom van de slokdarm wordt vaak in een laat stadium ontdekt en heeft daardoor een slechte prognose. De enige bekende voorloper is een Barrett-slokdarm, wat kan ontstaan als gevolg van brandend maagzuur. In Nederland heeft 3-5% van alle volwassenen een Barrett-slokdarm en een klein deel daarvan heeft een hoger risico op het ontwikkelen van slokdarmkanker. Vroege opsporing kan de overlevingskans verbeteren en mensen met een Barrettslokdarm worden periodiek via endoscopisch onderzoek gecontroleerd. Microscopisch weefselonderzoek is belangrijk voor het vaststellen van risicovolle voorloperstadia genaamd dysplasie. Op het moment zijn er weinig richtlijnen voor dit weefselonderzoek waardoor de diagnose van dysplasie per ziekenhuis erg kan verschillen, wat kan leiden tot onder- en overbehandeling.

Het doel van het onderzoek is om met kunstmatige intelligentie het weefsel van patiënten met een Barrett-slokdarm objectief te diagnosticeren en in te delen in verschillende risico voorstadia van slokdarmcarcinoom. Op deze manier kan de vroegtijdige opsporing verbeteren en de juiste zorg op tijd geleverd worden. Verder kunnen onnodige diagnostische procedures worden voorkómen en zorgkosten worden bespaard.

De onderzoekers van dit project hebben een specifiek pathologie Barrett-slokdarm expert-panel opgericht. Om kunstmatige intelligentie te trainen wordt er gebruik gemaakt van Machine-learning (ML). Dit is een specifieke vorm van kunstmatige-intelligentie die geschikt is om grote hoeveelheden informatie en patronen te voorspellen, ontdekken en te combineren. Hiervoor is een algoritme gecreëerd die meer dan 300 digitale samengestelde Barrettslokdarmweefsels en verschillende diagnoses van goedaardige tot hoog-risico voorloperafwijkingen.

Door al deze verschillende soorten informatie over het beloop van Barrett-slokdarm vrij te krijgen verwachten de onderzoekers een betere risico inschatting kunnen maken van de ziekte in zijn geheel. Verder is het de verwachting dat deze machine-learning algoritmen toepasbaar wordt op andere soorten kanker en voorloperstadia van kanker van het spijsverteringskanaal.

Op dit moment is de vroege diagnose nog onvoldoende en kan slokdarmkanker voor een groot deel voorkomen worden. Met de huidige beoordelingsmethode is het gevolg enerzijds een vertraging van de diagnose en zorg op het juiste moment en anderzijds onnodige overbelasting van mensen met een Barrettslokdarm en de kosten van de zorg.

Meestal zoeken de onderzoekers zelf naar deelnemers. Veel van de onderzoeken in onze database lopen al even, of zijn afgelopen. De onderzoekers hebben dan al genoeg patiënten gevonden voor het onderzoek. Je kan je dan niet meer aanmelden. Is het onderzoek net begonnen en zou je mee willen doen? Dan is ons advies: hou de website van het ziekenhuis of de instelling in de gaten. Of neem contact op met de contactpersoon van het onderzoek. Die gegevens staan vaak op de site van de onderzoeksinstelling.

Wij kunnen je helaas niet in contact brengen met de onderzoekers. Behalve als de onderzoekers dit duidelijk willen. Als dat zo is, dan staat het vermeld in de tekst hierboven.

Wetenschappelijk onderzoek is ingewikkeld en duurt vaak meerdere jaren. Onderzoekers moeten heel precies werken. Alleen dan kunnen ze conclusies trekken. Er bestaan veel verschillende soorten onderzoek. Die hebben allemaal voor- en nadelen. Het ene onderzoek heeft op korte termijn effect voor de patiënt. Het andere onderzoek leert ons vooral meer over hoe het lichaam werkt. Uiteindelijk helpt ieder onderzoek mee om een bepaald onderwerp beter te begrijpen. We hebben veel onderzoeken nodig om te kunnen zeggen dat iets betrouwbaar is. Pas als iets in meerdere onderzoeken wordt gevonden, is het wetenschappelijk bewezen. Daarom duurt het vaak ook lang voordat een nieuwe behandeling of bepaalde medicatie in behandelingen gebuikt kan worden.

In wetenschappelijk onderzoek zijn vaak proefpersonen nodig. Dit zijn gezonde mensen of patiënten die vrijwillig meewerken aan een onderzoek naar nieuwe behandelingen of medicijnen.

Als je meedoet aan een wetenschappelijk onderzoek, kan het zijn dat je een nieuwe behandeling krijgt. Daardoor kan het zijn dat je klachten minder worden, of dat je (sneller) beter wordt. Voor andere mensen is het ook waardevol als je meedoet, omdat een behandeling eerst getest moet zijn voordat andere mensen die kunnen krijgen. Er kunnen ook nadelen zijn aan meedoen aan wetenschappelijk onderzoek. Het kan zijn dat een nieuwe behandeling niet (goed) werkt, of bijwerkingen geeft. Bovendien kost het tijd en moeite.

De Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO) zorgt voor de bescherming van mensen die meedoen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Op de website van CCMO kun je terecht voor alle belangrijke informatie over meedoen aan onderzoek. Op de website van Rijksoverheid kan je ook meer informatie vinden.

Je kan ook je behandelend arts vragen wat er mogelijk is. Misschien zijn er op dit moment onderzoeken naar jouw aandoening. Je arts kan je meer vertellen over meedoen aan wetenschappelijk onderzoek.