Defeacografie

Wat is defeacografie?

Defeacografie is een onderzoek waarbij de snelheid van het ontlasten (defeacatie) wordt bekeken. Bij een defeacografie wordt gebruik gemaakt van contrastmiddel. Dit is een middel dat ingebracht wordt in jouw darm, waardoor de darmen zichtbaar zijn op een röntgenfoto. De arts kan voorstellen om een defeacografie te doen als je een trage stoelgang hebt. Dit kan veroorzaakt worden door te langzaam werkende darmen.

Ook afwijkingen in de bewegingen van de bekkenbodem (De spieren van de bekkenbodem zorgen samen met de sluitspier van de anus voor het op kunnen houden van ontlasting) en de anus kunnen hiermee worden aangetoond. Evenals een verzakking van de endeldarm (prolaps) en het uitpuilen van de endeldarm in de vagina (rectokèle).

Voor het onderzoek

De dag voor en/of van de defeacografie krijgt je een laxeermiddel. Als je (mogelijk) zwanger bent, moet je dit melden aan jouw arts. Röntgenstraling die tijdens de defeacografie wordt gebruikt, kan schadelijk zijn voor het ongeboren kind.

Tijdens het onderzoek

In de onderzoekskamer kleedt brengt de radioloog met een dun slangetje contrastmiddel in jouw endeldarm. Bij vrouwen wordt de vagina gemarkeerd met een speciale gel of een tampon. Dit gebeurt om de organen van elkaar te kunnen onderscheiden op de röntgenfoto’s.  Vervolgens neem je plaats op een soort toilet die voor het röntgenapparaat staat. Er worden beelden gemaakt in rust, tijdens aanspannen van de bekkenbodemspieren en tijdens het persen.

Het onderzoek duurt ongeveer 15 minuten.

Na het onderzoek

Je mag direct naar het toilet om de bariumpap kwijt te raken. De eerste dagen na het onderzoek kan jouw ontlasting witte resten bevatten van de pap. Door extra veel te drinken, raak je de resten bariumpap sneller kwijt. De uitslag van het onderzoek krijg je via jouw behandelend arts.